Niepowodzenia w ochronie osób badanych i konieczność podjęcia działań przez władze federalne

W finansowanym przez rząd USA badaniu klinicznym wszczepiano plomby stomatologiczne zawierające rtęć bezbronnym dzieciom – wielu z nich sierotom z domów dziecka – podczas gdy w systemie, w którym przebywały, pojawiały się poważne oskarżenia o wykorzystywanie seksualne. Pomimo narastającej liczby dowodów na wykorzystywanie i wewnętrznej świadomości badaczy, badanie było kontynuowane, stawiając głębokie pytania o to, czy te dzieci kiedykolwiek były naprawdę chronione jako osoby.

Dokumenty uzyskane na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej (opisane szczegółowo przez Noela Fritscha w National File) oraz późniejsze dochodzenia prowadzone przez Anitę Vazquez Tibau ponownie wznieciły kontrolę nad procesem w sprawie Casa Pia, wskazując nie tylko na brak nadzoru, ale także na systemowe załamanie się zabezpieczeń etycznych w przypadku niektórych z najbardziej bezbronnych uczestników badań finansowanych ze środków federalnych.

To finansowane przez NIH badanie stanowi udokumentowany przypadek poważnego naruszenia zasad etycznych i regulacyjnych oraz wymaga natychmiastowej, niezależnej kontroli federalnej, pełnej przejrzystości i podjęcia działań naprawczych w celu ochrony zdrowia publicznego i przywrócenia zaufania do badań na ludziach.

Dzieci w trudnej sytuacji, systematyczne nadużycia i ciągła ekspozycja

W badaniu wzięło udział około 507 dzieci, z których wiele było pod opieką państwa i mieszkało w placówkach Casa Pia w Lizbonie w Portugalii. Dzieci te – w wieku 8–12 lat na początku badania – otrzymały wypełnienia z amalgamatu zawierające rtęć w krytycznych okresach rozwoju neurologicznego i fizjologicznego. Jednocześnie przebywały w środowisku, w którym później udokumentowano powszechne wykorzystywanie seksualne i fizyczne.

Przepisy federalne, wydane na podstawie 45 CFR Część 46, Podczęść D, nakładają zaostrzone środki ochrony dzieci, zwłaszcza tych pozostających pod opieką państwa. Obejmują one wymogi dotyczące niezależnych rzeczników, minimalizację przymusu lub bezprawnego wpływu oraz ścisłe ograniczenia dotyczące badań wiążących się z ryzykiem większym niż minimalne bez bezpośrednich korzyści (§ 46.406–409). Dowody wskazują, że te zabezpieczenia były niewłaściwie stosowane lub egzekwowane, co rodzi poważne wątpliwości dotyczące świadomej zgody, nadzoru i etycznego uzasadnienia kontynuowania badania w obliczu znanych zagrożeń związanych z rtęcią i zgłaszanych szkód.

Badanie przebiegało bez zakłóceń, narażając wrażliwych uczestników na działanie rtęci, jednocześnie doświadczając dodatkowej traumy. To zbieżne oddziaływanie narażenia na badania naukowe i nadużyć instytucjonalnych stanowi rażące naruszenie zasad Raportu Belmont – szacunku dla osoby, dobroczynności i sprawiedliwości.

Dowody naukowe szkodliwości: poza pierwotnymi wnioskami

W pierwotnym badaniu nie stwierdzono statystycznie istotnych średnich różnic neurobehawioralnych między grupami amalgamatów i kompozytów. Jednak późniejsze niezależne analizy tego samego zbioru danych ujawniły wyraźne sygnały szkodliwości, szczególnie w biologicznie prawdopodobnych podgrupach i określonych układach biologicznych:

  • Toksyczność nerkowa: Woods i wsp. (2008) zidentyfikowali biomarkery stresu kanalików nerkowych i kłębuszków nerkowych skorelowane z narażeniem na rtęć pochodzącą z amalgamatu.
  • Zaburzenie szlaku hemowego: Woods i wsp. (2009) udokumentowali zmienione profile porfiryn w moczu, co jest zgodne z obciążeniem organizmu rtęcią, zwłaszcza u młodszych dzieci.
  • Zależne od dawki skutki dla nerek: Ponowne analizy przeprowadzone przez Geiera i in. (2012–2013) wykazały statystycznie istotne powiązania między skumulowaną ekspozycją na amalgamat a markerami uszkodzenia kanalików proksymalnych, w tym mikroalbuminurią i zaburzeniami glutationu S-transferazy.
  • Podatność neurobehawioralna i genetyczna: Woods i in. (2014) opisali deficyty poznawcze i behawioralne powiązane z rtęcią u dzieci ze specyficznymi polimorfizmami genetycznymi (np. wariantami CPOX4 i BDNF), co wskazuje, że średnie wyniki zerowe maskowały szkody w podatnych podgrupach.

Ponowne analizy uwypuklają ograniczenia wniosków z pierwotnego badania, w tym potencjalne niedocenianie efektów podgrup, zależności dawka-odpowiedź oraz implikacji długoterminowych. Wydaje się, że klinicznie istotne szkody występowały, ale nie zostały odpowiednio podkreślone w raportach pierwotnych.

Uzależnienie regulacyjne od zagrożonych danych

Pomimo tych ustaleń i etycznych sygnałów ostrzegawczych, amerykańskie agencje – w tym NIH i FDA – nadal powołują się na badanie Casa Pia w oświadczeniach i ocenach bezpieczeństwa popierających stosowanie amalgamatu stomatologicznego u dzieci. Próby nagłośnienia tych obaw za pośrednictwem komunikatów prasowych były odrzucane przez firmy dystrybucyjne jako „spekulacyjne”, nawet gdy opierały się na dokumentach FOIA i recenzowanych analizach.

Nasuwa się zatem fundamentalne pytanie: dlaczego udokumentowane dowody na zagrożenie dla bezbronnych dzieci w dalszym ciągu leżą u podstaw polityki publicznej, podczas gdy wezwania do ponownej oceny spotykają się z instytucjonalnym oporem?

Formalne petycje o odpowiedzialność

W odpowiedzi złożono formalną petycję do Biura Ochrony Badań Naukowych na Ludziach (OHRP) z prośbą o:

  • Natychmiastowa ocena zgodności badania klinicznego i powiązanych komisji bioetycznych z uzasadnieniem.
  • Formalne ustalenie niezgodności z 45 CFR 46, podrozdział D.
  • Zawieszenie wykorzystywania danych Casa Pia przez władze federalne przy podejmowaniu decyzji regulacyjnych lub politycznych.
  • Opracowywanie i wdrażanie planów działań korygujących i zapobiegawczych (CAPA).
  • Skoordynowane działania naprawcze i wsparcie dla uczestników, którzy przeżyli.

Równoległy wniosek o przeprowadzenie dochodzenia został złożony do Biura Generalnego Inspektora HHS (OIG), skupiając się na następujących kwestiach:

  • Błędy w nadzorze NIH i IRB.
  • Bieżące wykorzystywanie danych przez FDA.
  • Prawidłowość zgłaszania zdarzeń niepożądanych i integralność danych.
  • Reakcja władz federalnych (lub jej brak) na zgłoszenia nadużyć w trakcie badania.

Szerszy nakaz zdrowia publicznego

Proces w Casa Pia nie jest odosobnionym wydarzeniem historycznym. Ponad 180 milionów Amerykanów nadal nosi plomby z amalgamatu rtęciowego, co powoduje ciągłą, niską ekspozycję na ten pierwiastek. Bezpieczne usuwanie plomb na dużą skalę napotyka na poważne bariery, w tym ograniczoną liczbę lekarzy przeszkolonych w rygorystycznych protokołach bezpieczeństwa rtęci, takich jak opracowana przez IAOMT technika bezpiecznego usuwania amalgamatu rtęciowego (SMART).

Pierwotni uczestnicy – ​​obecnie dorośli – nigdy nie otrzymali systematycznego powiadomienia o potencjalnych długoterminowych zagrożeniach, kompleksowego monitoringu medycznego ani wsparcia w zakresie leczenia. To ciągłe pomijanie narusza podstawowe obowiązki etyczne wobec osób biorących udział w badaniach.

Rzecznicy praw człowieka, tacy jak David Kennedy i Anita Vazquez Tibau, wspólnie z organizacjami takimi jak IAOMT, nadal domagają się przejrzystości, niezależnej ponownej oceny danych i sprawiedliwości.

Zalecane działania dla profesjonalistów i rzeczników
Prosimy o szerokie udostępnienie tego artykułu, aby zwiększyć świadomość tych ważnych kwestii etycznych i związanych ze zdrowiem publicznym. Prosimy o rozważenie wysłania e-maila do Biura Sekretarza w Departamencie Zdrowia i Opieki Społecznej (HHS) z apelem o federalne wsparcie, powiadomienie, monitorowanie i zadośćuczynienie dla ofiar procesu w Casa Pia. Prosimy o kontakt z Sekretarzem HHS Robertem F. Kennedym Jr. pod adresem secretary@hhs.gov lub pod bezpłatnym numerem telefonu 1-877-696-6775.

Dodatkowo, Skontaktuj się ze swoim przedstawicielem w USA i obydwoma senatorami USA w ciągu zaledwie kilku minut.

Wzywamy członków IAOMT, stomatologów, badaczy i zaniepokojonych obywateli do podjęcia działań:

  • Żądanie przeglądu federalnego — złożenie formalnych zapytań do HHS, OHRP, NIH, FDA i komisji nadzoru kongresowego w sprawie dalszego polegania na danych z Casa Pia.
  • Wspieraj niezależną ponowną ocenę — opowiadaj się za transparentną, niezależną ponowną analizą całego zestawu danych, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu podgrup, podatności genetycznej i długoterminowych wyników.
  • Zaawansowane standardy bezpiecznego usuwania rtęci — promowanie i rozszerzanie szkoleń w zakresie opartych na dowodach, certyfikowanych przez SMART protokołów usuwania amalgamatu w celu zminimalizowania dodatkowego narażenia.
  • Wspieranie działań naprawczych wobec ofiar — wspieranie skoordynowanych wysiłków w celu zapewnienia:
  • Powiadomienie i ujawnienie uczestnikom informacji o ryzyku.
  • Długoterminowy monitoring medyczny skupiający się na nerkach, układzie nerwowym i odpornościowym.
  • Dostęp do bezpiecznego usuwania amalgamatu, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.
  • Rozważenie opartego na dowodach naukowych wsparcia detoksykacji i opieki uwzględniającej traumę.
  • Zwiększaj świadomość społeczną — udostępniaj zweryfikowaną dokumentację, w tym zapisy FOIA, recenzowane ponowne analizy i zgłoszenia regulacyjne, jednocześnie zachęcając do otwartej dyskusji naukowej.

Wnioski: Czas na odpowiedzialność

Proces w Casa Pia uosabia niebezpieczną zbieżność: uchybienia etyczne w ochronie najsłabszych, potencjalne przekłamania naukowe oraz ciągłe poleganie organów regulacyjnych na błędnych danych. Ignorowanie tych kwestii utrwala krzywdę pierwotnych ofiar i podważa zaufanie do federalnego nadzoru nad badaniami na ludziach i bezpieczeństwem materiałów stomatologicznych.

O IAOMT

Międzynarodowa Akademia Medycyny Jamy Ustnej i Toksykologii (IAOMT) to globalna sieć dentystów, lekarzy i naukowców, której celem jest rozwijanie bezpiecznej, opartej na badaniach naukowych opieki stomatologicznej, która sprzyja zdrowiu całego organizmu.

Oryginalne publikacje próbne i pierwotne

DeRouen TA, Martin MD, Leroux BG i wsp. (2006). Neurobehawioralne skutki stosowania amalgamatu stomatologicznego u dzieci: randomizowane badanie kliniczne. JAMA, 295(15):1784–1792. (Główny raport dotyczący wyników neurobehawioralnych; nie stwierdzono istotnych różnic średnich).

Bernardo M, Luis H, Martin MD i wsp. (2007). Przeżywalność i przyczyny niepowodzeń wypełnień amalgamatowych w porównaniu z wypełnieniami kompozytowymi w odcinku bocznym w randomizowanym badaniu klinicznym. Journal of the American Dental Association, 138(6):775–783. (Trwałość wypełnień i wskaźniki niepowodzeń).

Biomarkery i analizy wtórne od pierwotnego zespołu

Woods JS, Martin MD, Leroux BG i wsp. (2008). Biomarkery integralności nerek u dzieci i młodzieży z narażeniem na rtęć w amalgamatach stomatologicznych: wyniki badania dzieci z amalgamatami w Casa Pia. Environmental Research, 108(3):393–399. (GST-alfa w moczu, GST-pi i albuminy jako markery uszkodzenia nerek).

Woods JS, Martin MD, Leroux BG i wsp. (2009). Wydalanie porfiryn z moczem u dzieci leczonych amalgamatem rtęciowym: wyniki badania Casa Pia Children's Dental Amalgam Trial. Journal of Toxicology and Environmental Health, część A, 72(14):891–896. (Profile porfiryn jako wskaźniki wpływu rtęci na syntezę hemu).

Lauterbach M, Martins IP, Castro-Caldas A i wsp. (2008). Wyniki neurologiczne u dzieci z i bez narażenia na rtęć związaną z amalgamatem: siedmioletnie obserwacje longitudinalne w badaniu randomizowanym. Journal of the American Dental Association, 139(2):138–145. (Twarde i miękkie objawy neurologiczne).

Dodatkowe dokumenty pomocnicze lub projektowe:

DeRouen TA i wsp. (2002). Problemy w projektowaniu i analizie randomizowanego badania klinicznego oceniającego bezpieczeństwo wypełnień amalgamatowych u dzieci. Kontrolowane badania kliniczne.

Evens CC, Martin MD, Woods JS i wsp. (2001). Badanie narażenia na metylortęć w diecie w badaniu Casa Pia. Journal of Toxicology and Environmental Health, część A.

Podatność genetyczna i ponowna analiza neurobehawioralna (Woods i in.)

Woods JS, Heyer NJ, Echeverria D i wsp. (2012). Modyfikacja neurobehawioralnych efektów rtęci poprzez polimorfizm genetyczny oksydazy koproporfirynogenu u dzieci. Neurotoksykologia i Teratologia, 34(5):513–521.

Woods JS, Heyer NJ, Russo JE i wsp. (2013). Modyfikacja neurobehawioralnych efektów rtęci poprzez polimorfizmy genetyczne metalotioneiny u dzieci. Neurotoksykologia i teratologia, 39:36–44.

Woods JS, Heyer NJ, Russo JE, Martin MD, Farin FM (2014). Polimorfizmy genetyczne wpływające na podatność na neurotoksyczność rtęci u dzieci: podsumowanie wyników badania klinicznego Casa Pia Children's Amalgam. Neurotoksykologia, 44:288–302. (Kompleksowe podsumowanie modyfikatorów genetycznych, w tym wariantów CPOX4 i BDNF).

Niezależne ponowne analizy przeprowadzone przez Geiera i in. (skupianie się na zależności dawka-odpowiedź)

Geier DA, Carmody T, Kern JK, King PG, Geier MR (2011). Istotny związek między ekspozycją na rtęć z amalgamatów stomatologicznych a porfirynami w moczu: dalsza ocena badania klinicznego dotyczącego amalgamatów stomatologicznych u dzieci w Casa Pia. Biometals, 24(2):215–224.

Geier DA, Carmody T, Kern JK, King PG, Geier MR (2012). Zależność dawkowa między narażeniem na rtęć z amalgamatów stomatologicznych a stężeniem rtęci w moczu: dalsza ocena badania Casa Pia Children's Dental Amalgam Trial. Human & Experimental Toxicology, 31(1):11–17.

Geier DA, Carmody T, Kern JK, King PG, Geier MR (2013). Istotna zależność dawkowa między ekspozycją na rtęć z amalgamatów stomatologicznych a biomarkerami integralności nerek: dalsza ocena badania klinicznego z amalgamatami stomatologicznymi u dzieci w Casa Pia. Human & Experimental Toxicology, 32(4):434–440.

Uwagi:

W pierwotnym badaniu losowo przydzielono około 507 dzieci (w wieku 8–12 lat na początku badania) do grup z wypełnieniami amalgamatowymi lub kompozytowymi i obserwowano je przez okres do 7 lat. Wnioski pierwotne wskazywały na brak istotnych różnic między grupami w wynikach neurobehawioralnych, natomiast analizy wtórne i ponowne analizy uwypukliły sygnały w podgrupach, zależności dawka-odpowiedź, biomarkery nerkowe oraz podatność genetyczną.